It is currently 27 Jul 2017, 22:33

'Bismarck' klasse.

Moderators: Baracchini, Francesco Baracca

'Bismarck' klasse.

Postby Francesco Baracca » 25 Jul 2010, 21:58

De KMS Bismarck is een van de beroemdste oorlogsschepen die ooit gebouwd is, in de geschiedenis van de slagschepen. In tegenstelling tot de Bismarck kwam haar zusterschip KMS Tirpitz bijna nooit in actie.
Hitlers plannen voor een Duitse herbewapening omvatte een marine die een ware uitdaging voor de Britse Royal Navy zou zijn. Centraal in de Duitse plannen stonden de twee enorme nieuwe slagschepen. Deze zouden overeenkomstig het Verdrag van Londen binnen de limiet van 35.000 ton vallen. maar in werkelijkheid overschreden ze de 50.000 ton.
Blohm & Voss in Hamburg legde de kiel voor de Bismarck - indertijd bekend als Schlachtschiff F - op 1 juli 1936. De Bismarck trad op 24 augustus 1940 in dienst en na de eerste aanloopwerkzaamheden werd het schip in mei 1941 naar de Atlantische Oceaan gezonden. Na een sensationele tocht waarbij de Bismarck de slagkruiser HMS Hood tot zinken wist te brengen, werd het Duitse slagschip uiteindelijk zelf tot zinken gebracht door de Royal Navy.
De kiel van de KMS Tirpitz werd in oktober 1936 gelegd, als Schlachtschiff G. Dit schip werd op 1 april 1939 te water gelaten en startte eind februari 1941 met de eerste zeetesten. In vele opzichten was dit schip identiek aan de Bismarck, maar de Tirpitz kende enkele kleine verbeteringen. Dit waren de toevoeging van twee sets van viervoudige torpedobuizen en de verbeterde voorzieningen voor de vliegtuigen.

De Tirpitz.
Na een langdurige oefenperiode in de Baltische regio kwam de Tirpitz voor het eerst in actie in september 1941 in de Finse Golf. Hierbij moest de Tirpitz een uitbraak van de Russische Oostzeevloot voorkomen. Vervolgens werd de Tirpitz naar Trondheim in Noorwegen gestuurd om de geallieerde konvooien naar Moermansk te verstoren. Tijdens haar eerste sortie slaagde het Duitse slagschip er echter niet in om het konvooi te vinden. De Tirpitz kon op 9 maart ternauwernood ontkomen aan een onderschepping door Fairey Albacore torpedobommenwerpers vanaf de HMS Victorious. De volgende operatie was een stuk succesvoller, maar dit gebeurde onbewust. Een wijziging in de ankerplaats van de Tirpitz leidde ertoe dat de Engelsen dachten dat het Duitse schip weer naar volle zee zou varen. Hierdoor kreeg konvooi PQ-17 de opdracht zich te verspreiden. Dit maakte echter dat de U-boten en bommenwerpers maar liefst 24 handelsschepen konden vernietigen.
Hoewel de Tirpitz nooit meer een andere antischipactie ondernam, kon haar aanwezigheid niet over het hoofd gezien worden. De Royal Navy werd gedwongen om twee slagschepen en een vloot vliegdekschepen in de thuiswateren te houden, voor het geval de Tirpitz uit zou varen. De eerste van een lange reeks pogingen om de Tirpitz te vernietigen, kwam met een aanval door 'Chariot' menselijke torpedo's in oktober '42. Dit haalde echter niets uit. In september 1943 voer de Tirpitz weer de zee op, op weg om Spitsbergen te bombarderen. Later die maand doorbraken twee Britse minionderzeeërs de verdediging van Altenfjord en legden twee ton springlading onder de kiel van de Tirpitz, waardoor de 15-inch torens en de hoofdaandrijving zwaar beschadigd raakten.
De reparatiewerkzaamheden duurden tot het voorjaar van 1944, maar op 3 april werd het schip alweer aangevallen. Ditmaal door veertig Fairey Barracuda duikbommenwerpers vanaf Britse vliegdekschepen. Deze brachten zeer veel schade toe. Twee nieuwe aanvallen in juli en augustus hadden weinig effect, doordat de steile zijkanten van de fjord het accuraat bombarderen vrijwel onmogelijk maakten.
Uiteindelijk op 15 september slaagden Avro Lancasters van de RAF erin om de Tirpitz te raken met 5443 kilo zware bommen, die een verwoestende uitwerking hadden. De Tirpitz werd naar een plek ten zuiden van Trondheim gebracht om opgelapt te worden, maar twee nieuwe aanvallen door Lancasters resulteerden in de uiteindelijke vernietiging van de Tirpitz op 12 november. De Tirpitz werd geraakt door drie 5443 kg 'Tallboy' bommen en kapseisde. Het schip ging samen met 1000 bemanningsleden ten onder.

Specificatie.
KMS Tirpitz.
Waterverplaatsing:
42.900 ton standaard ; 52.600 ton bij volledige belading.
Afmetingen: Lengte:250,5 m ; Breedte:36 m ; Diepgang:11 m.
Aandrijving: Stoomtubines van 102.907 kW naar drie schroefassen.
Snelheid: 29 knp (54 km/u).
Bepantsering: Waterlijn:320 mm ; Dekken:50 - 120 mm ; Torens en geschutsplatform:230 - 355 mm.
Bewapening: Acht 15-inch kanons ; Twaalf 6-inch kanons ; Zestien 4-inch kanons ; Zestien 37-mm en zeventig 20-mm luchtafweerkanonnen ; Acht 533-mm torpedobuizen.
Toestellen aan boord: Vier Arado watervliegtuigen.
Bemanning: 2530 officieren en manschappen.

Foto's van het wrak van de Bismarck:


NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar: Francesco Baracca, Italiaanse aas uit Wereldoorlog I

2013:Canadian Citizen’s Memorial Campaign in Sicily.
User avatar
Francesco Baracca
Generaal
Generaal
 
Posts: 254
Joined: 09.2009
Location: Laarne
Gender: Male

Re: 'Bismarck' klasse.

Postby Francesco Baracca » 25 Jul 2010, 21:59

De ondergang.
De Britse konvooiroutes op de Atlantische Oceaan werden ernstig bedreigd door de kaperspraktijken van de Duitse marine. Toen de Bismarck, het modernste slagschip ter wereld, samen met de zware kruiser Prinz Eugen de thuishaven in de Oostzee verliet, maakte de Royal Navy zich terecht zorgen.


De ontdekte Bismarck en Prinz Eugen in gevecht met HMS Hood en HMS Prince of Wales.

Sinds het ogenblik dat de geallieerde scheepvaart haar konvooien liet begeleiden door escortes van slagschepen en kruisers, leverden de Duitse strooptochten steeds minder resultaat op.
Om dit probleem op te lossen diende de Duitse groot-admiraal Reader te beschikken over een krachtige strijdmacht op de Atlantische Oceaan. Het samenbrengen van de in de Oostzee gelegen Bismarck en de Prinz Eugen met in Brest voor anker liggende Scharnhorst en Gneisenau zou een sterk geëscorteerd konvooi wel aankunnen. Aan deze operatie werd de codenaam "Rheinübung" of Rijnoefening gegeven. Alhoewel de Scharnhorst en de Gneisenau voor herstellingen in hun thuishaven lagen, kreeg admiraal Lütjens, de bevelhebber van de Bismarck en de Prinz Eugen, op 18 mei 1941 instructies om via het kattegat de zeetocht aan te vatten.

De ontdekking.
De Bismarck en de Prinz Eugen stoomden heimelijk in noordelijke richting naar de Denemarken Straat. Hun vertrek werd echter opgemerkt en op 21 mei 1941 maakte een Brits verkenningsvliegtuig een foto van beide schepen. Onmiddellijk nam John Tovey, bevelhebber van de Home Fleet, de nodige maatregelen om de doorbraak van deze twee gevreesde oorlogsbodems naar de Atlantische Oceaan te verhinderen. Er bevonden zich immers elf konvooien op zee waaronder een belangrijk troepentransport.
De bemanning van de twee patrouillerende kruisers Suffolk en Norfolk werd opgedragen elke beweging in de Denemarken Straat te rapporteren. Mijnen en pakijs beperkten de doorgang van de vaarroute tussen Groenland en IJsland tot 100 kilometer. Bovendien werd het zicht belemmerd door mist- en nevelbanken wat natuurlijk in het voordeel speelde van de zich "onzichtbaar" wanende Duitse mastodonten.

Kat en muis.
Op 23 mei om 19.22u kreeg de uitkijk van de Suffolk de Bismarck in zicht. Slechts 13 kilometer scheidde het patrouilleschip van de Duitse kanonnen die een bereik hadden van 40 kilometer. Ongezien vluchtte de Britse kruiser in een mistbank en kwam pas tevoorschijn toen beide schepen gepasseerd waren. Ondertussen had de Norfolk de radioseinen van het zusterschip Suffolk ontvangen en zette koers naar de plaats waar de vijand gesignaleerd werd. Toen de Norfolk onverwacht uit de mist te voorschijn kwam, zag de bemanning beide Duitse schepen met grote snleheid op zich toekomen. Een vuursalvo van de Bismarck miste doel. De Norfolk ontsnapte ternauwernood en voegde zich bij de Suffolk in de achtervolging. Via de radar zagen zij de vijand op topsnelheid door de ijzige wateren van de Denemarken Straat stomen. Eénmaal de twee Duitse schepen gelokalisserd, voer het Britse slagkruiser-eskader van vice-admiraal Holland met onder meer de Hood en de Prince of Wales, op volle kracht naar de vijand om deze uit te schakelen.
In de Bismarck zou de Hood echter een geduchte tegenstander krijgen. Zowel inzake grootte, bewapening, snelheid als incasseringsvermogen moest de Hood, de machtige maar reeds 20 jaar oude trots van de Royal Navy, voor de Bismarck onderdoen.

Duel tussen twee reuzen.
Het zeegevecht begon vanop een afstand van 22 kilometer. De Britse schepen openden het vuurgevecht. Onmiddellijk beantwoordde het geschut van de Bismarck en de Prinz Eugen met salvo's van hun 38.1-cm kanonnen. Opgelucht stelde de bemanning van de Prince of Wales vasr dat beide Duitse oorlogsdbodems het op de Hood gemunt hadden.
Hun opluchting maakte echter snel plaats voor afgrijsen toen een treffer van de Prinz Eugen een hoog oplaaiende brand veroorzaakte op de Hood. Naarmate de afstand tussen de schepen verminderde werd het voor de toeschouwers op de Britse kruisers duidelijk dat de Hood geen partij was voor de Bismarck. Een salvo van de Duitse reus trof het dek van de Hood en raakte de munitie-opslagplaats, die onmiddellijk explodeerde. Deze enorme ontploffing scheurde het schip in twee; een reusachtige rookwolk onttrok de Hood aan het zicht. Bij het optrekken van dit rookgordijn was het Britse zeekasteel reeds gezonken. Van de 95 officieren en 1324 bemanningsleden overleefde slechts drie man de ramp.
De aandacht van de vijandelijke schepen concentreerde zich nu volledig op de Prince of Wales, die de volle lading kreeg. Er brak brand uit op het voorschip en een granaat vernietigde de brug. Bovendien had de slagkruiser te kampen met een defect aan de mechanische geschutskoepels zodat elke salvo slechts uit drie in plaats van vijf projectielen bestond. Niet in staat zich behoorlijk te verdedigen besloot de commandant van het schip het strijdtoneel te verlaten en zich bij de Suffolk en de Norfolk te voegen.
De Bismarck was echter ook niet ongedeerd uit de slag gekomen. Eén van de hoofdgeneratoren was door een granaat buiten werking gesteld. De mastodont had ook schade opgelopen aan de oliereservoirs, zodat twee tanks van 1000 ton brandstof onbruikbaar werden. Vlaggekapitein Lindemann wees op de twijfelachtige zeewaardigheid van de Bismarck en drong sterk aan op een terugkeer naar de thuishaven. Lütjens besloot echter de operatie verder te zetten.

De doodstrijd.

27 mei 1941, de laatste ogenblikken van een machtig schip, ontploffende granaten rond de brandende Bismarck, even later zou het schip naar de bodem van de zee zinken.

De ramp met de Hood dwong de Britse marine om alle zeilen bij te zetten. De strijdmacht H van vice-admiraal Sommersville kreeg bevel Gibraltar te verlaten en detrijd met de Bismarck aan te gaan. Om deze laatste tot een gevecht te dwingen, rekende men op de Swordfish-vliegtuigen van de Ark Royal. Deze vliegtuigen waren de enige die de op volle kracht varende Bismarck konden verhinderen veilig de haven van Brest te bereiken.
Na een eerste mislukte poging troffen de vliegtuigen wel raak: een torpedo beschadigde de schroeven en blokkeerde de roeren. Lütjens zond volgende boodschap uit: "Kunnen het schip niet meer besturen. Zullen vechten tot de laatste granaat. Lang leve de Fûhrer."
Op 27 mei voer de stuurloze Bismarck naar het noordwesten, recht in de armen van de King George V en de Rodney. Beide openden het vuur en bestookten de traag vorderende Bismarck met hun tien 35,6-cm en negen 40,6-cm kanonnen. Het Duitse zeekasteel verweerde zich, maar om 10.15u waren al zijn vuurmonden tot zwijgen gebracht. Toch bleef het murw gebeukte wrak drijven en wapperde de vlag fier in de lucht.
Twee torpedo's, afgevuurd van de Dorsetshire, bezegelden echter het lot van de moegestreden reus en met de kiel naar boven verdween het schip in de golven. De jacht was voorbij, de zo gevreesde Bismarck was vernietigd.




NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar: Francesco Baracca, Italiaanse aas uit Wereldoorlog I

2013:Canadian Citizen’s Memorial Campaign in Sicily.
User avatar
Francesco Baracca
Generaal
Generaal
 
Posts: 254
Joined: 09.2009
Location: Laarne
Gender: Male


Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest

cron