It is currently 27 Jul 2017, 22:36

De Vichy-republiek in Frankrijk.

Moderators: Baracchini, Francesco Baracca

De Vichy-republiek in Frankrijk.

Postby Francesco Baracca » 02 Oct 2009, 17:31

Na de wapenstilstand van 22 juni 1940 sloeg het nieuwe dictatoriale regime van maarschalk Pétain zeer snel de weg van de collaboratie in.Deze "donnez donnez"-politiek leidde enerzijds tot het behoud van de Franse soevereiniteit,maar anderzijds tot een steeds grotere afhankelijkheid van nazi-Duitsland.

Na het militaire debâcle in het voorjaar van 1940 was de algemene verwarring en ontreddering onder de Fransen bijzonder groot.De voorwaarden van de wapenstilstand kwamen hard aan.
Het land werd in twee grote stukken verdeeld.Het bezette gebied stond onder het gezag van het Duitse militair bestuur.Net zoals in België oefende een militaire gouverneur,Otto von Stülpnagel en vanaf 1942 zijn neef Karl-Heinrich,controle uit op de Franse administratie.
In het niet-bezette gebied bleef het bewind in handen van de wettelijke regering van maarschalk Pétain.Pétain had in de Eerste Wereldoorlog furore gemaakt als aanvoerder tijdens de Slag van Verdun (nvdr: de Slag van Verdun was de eerste grote nederlaag van het Duitse leger in de Eerste Wereldoorlog.Tijdens deze slag in 1916 sneuvelden 700.000 soldaten).Eén maand na de ondertekening van de wapenstilstand maakte de 84-jarige Pétain echter gebruik van de chaotische situatie om op volkomen legale wijze alle macht naar zich toe te trekken.
Op 10 juli 1940 riep "de held van Verdun" alle volksvertegenwoordigers en senatoren bijeen in Vichy,de hoofdstad van het niet-bezette Frankrijk.In de prachtige zaal van het casino droeg de Nationale Vergadering met een verpletterende meerderheid,al haar bevoegdheden aan Pétain over.De volgende dag trad Pétain reeds als autoritair staatshoofd én regeringsleider op.Pierre Laval,ex-minister en groot voorstander van een collaboratie met de overwinnaar,werd als vice-president en opvolger aangeduid.Dit betekende meteen het einde van de IIIde Republiek en de installatie van een nieuw regime,"L'Etat Français".
Het nieuwe bewind vaardigde meteen een reeks maatregelen uit die het politieke leven lam legden en het land in een anti-democratische,autoritaire,corporatistische en zelfs racistische richting duwde.
Alle "slechte Fransen" zoals de Joden,communisten en vrijmetselaars,stonden aan vervolging bloot,dit zonder enige druk van de bezetter.
De parlementsleden werden op non-actief gezet,de politieke partijen verboden,de pers aan censuur onderworpen en de vakbonden ontbonden.
Met het afschaffen van de verkozen vergaderingen verdween ook elke democratische controle en werd het leidersbeginsel ingevoerd.De hoge functionarissen moesten de eed van trouw aan Pétain afleggen.

Pétain is Frankrijk.
Het regime steunde in hege mate op de persoonlijkheidscultus rond maarschalk Pétain,die als "redder en beschermer van Frankrijk" bij de bevolking op veel sympathie en zelfs verering kon rekenen.Hij alleen vertegenwoordigde de natie en een grote meerderheid onder de bevolking stond onvoorwaardelijk achter hem.
Vanaf juli 1940 zette het regime Pétain zijn aanval tegen de "verdorven" waarden van de IIIde republiek in.Deze "Nationale Revolutie" propageerde een sterk conservatief en reactionair nationalisme.De maatschappij diende hervormd te worden: het motto "arbeid,gezin,vaderland" verving de republikeinse leuze "vrijheid,gelijkheid,broederlijkheid".De propaganda probeerde de bevolking tot een meer landelijk en kinderrijk leven aan te zetten,ook de ambachten werden aangemoedigd.De godsdienstige opleving,die uit de nederlaag voortvloeide,verleende het bewind bovendien de steun van de katholieke kerk.

Heulen met de nazi's.
Het sluiten van een wapenstilstand impliceerde automatisch een samenwerking met de Duitse overwinnaar,gezien deze laatste een land bezette dat in theorie zijn soevereiniteit behield.
Maar het Vichy van Pétain ging veel verder dan de condities voorzien in het wapenstilstandsverdrag.Na een onderhoud met Hitler te Montoire verklaarde Pétain immers publiekelijk "de weg van de collaboratie in te slaan".Wat hoopte het nieuwe regime daarmee te bereiken?
In Vichy dacht men door samenwerking met de Duitsers de versoepeling van een aantal voorwaarden te bewerkstellingen.Gehoopt werd op het openen van de streng bewaakte demarcatiegrens die het bezette van het niet-bezette Frankrijk scheidde en Vichy economisch dreigde te wurgen.Men streefde eveneens naar een vermindering van de zeer hoge bezettingskosten en de terugkeer van de krijgsgevangenen.
Maar de belangrijkste reden waarom Vichy zo ver ging in de collaboratie met Duitsland was het behoud van de zo breekbare Franse soevereiniteit over beide zones.In de nieuwe Europese orde konden,volgens Pétain en zijn ministers,de Franse belangen en eenheid enkel behouden worden door met de overwinnaar samen te werken.
Vooral de industriëlen,die naast de technocraten deel uitmaakten van de entourage van Pétain,stuurden sterk aan op een collaboratie met nazi-Duitsland.Zij hadden enkel de Duitse oorlogsbestellingen en groeiende winstmarges voor ogen.
Pétain en zijn aanhangers maakten echter een kapitale fout door de sterkte van hun Duitse "partner" te onderschatten.
Hitler was er immers enkel op uit de orde te handhaven en het economisch potentieel van Frankrijk uit te buiten.De door Vichy voorgestelde collaboratie-politiek kwam hem bijzonder goed uit.Het regime Pétain,dat op grote steun van de bevolking kon rekenen,diende als tussenpersoon en haalde voor de Duitsers de hete kolen uit het vuur.Alle door de nazi's opgedrongen,onpopulaire maatregelen,zoals de verplichtte tewerkstelling,de deportaties van de joden,de opeisingen,de repressie van opposanten enz. werden immers door de "soevereine" Pétain uitgevaardigd en door de Franse diensten uitgevoerd.Hitler realiseerde zich dat de Franse fascistische groeperingen,die geïsoleerd stonden van de bevolking,de belangen van het Derde Rijk niet in dezelfde mate zouden kunnen dienen als de door Vichy zelf verkozen "donnez-donnez"-politiek.

Wie is de baas?
aanvankelijk waren Pétain en Laval de twee sterke figuren van het nieuwe regime.De eerste vertegenwoordigde het verleden,de tweede de toekomst.Dankzij de manipulaties van Laval stonden de parlementsleden op 10 juli al hun macht aan Pétain af.Als minister van buitenlandse zaken voerde hij de onderhandelingen met nazi-Duitsland.
In december 1940 kwam het echter tot een breuk met Pétain en werd Laval door de maarschalk aan de kant gezet.Zijn opvolger,admiraal Darlan,zou echter de collaboratiepolitiek verderzetten.Deze radicale socialist trok na de wapenstilstand een definitieve streep onder zijn verleden en gedreven door een sterke haat tegen Groot-Brittannië gaf ook hij zonder enige terughoudenheid toe aan de Duitse eisen.Zo stelde hij de Syrische vliegvelden ter beschikking van de Luftwaffe en sleurde hij Frankrijk bijna mee in een militair conflict aan de As-mogendheden.
Onder druk van de Duitsers kwam Laval terug aan de macht.Hij trok steeds meer bevoegdheden naar zich toe.Bovendien ging Laval zover te verklaren dat "een Duitse overwinning wenselijk was".Onder zijn beleid evolueerde Frankrijk steeds meer in de richting van een politiestaat.De publieke opinie keerde zich tegen het regime en alhoewel ook Pétain zijn populariteit zag wegkwijnen was het toch vooral Laval die verantwoordelijk werd gesteld voor de situatie waarin het land zich bevond.
Na de Brits-Amerikaanse landing in Noord-Afrika op 8 november 1942 gingen de Duitse troepen over tot de bezetting van Vichy.Vanaf toen toonden de Duitsers geen interesse meer voor het regime.Pétain,onder toezicht van een proconsul geplaatst,en Laval werden door de nazi's als marionetten behandeld en bezaten geen enkel gezag meer.
Onder Duitse druk traden in 1944 de eerste nationaal-socialisten tot de regering toe: Marcel Déat en Philippe Henriot.Het regime ging steeds meer de fascistische kant op.
Uiteindelijk heeft de collaboratie van de Franse staat het land niet behoed voor economische explotatie,politieke repressie en andere kwellingen.Voor vele Fransen is de door Pétain gevolgde politiek nog steeds een open wonde.
NEC JACTANTIA NEC METU ("zonder woorden, zonder vrees")

Avatar: Francesco Baracca, Italiaanse aas uit Wereldoorlog I

2013:Canadian Citizen’s Memorial Campaign in Sicily.
User avatar
Francesco Baracca
Generaal
Generaal
 
Posts: 254
Joined: 09.2009
Location: Laarne
Gender: Male

Who is online

Users browsing this forum: No registered users and 1 guest

cron